Szlak pieszy niebieski: Topoľa – Ruský Potok – Uličské Krivé

To najmniej uczęszczany szlak w Górach Bukowskich. W ciągu roku przejdzie nim może kilkanaście osób. Nie jest to typowo górski szlak. Łagodnie się wznosi i łagodnie opada. Prowadzi głównie przez las. Jeśli trafimy akurat na wycinkę drzew, czeka nas przeprawa przez błoto. Jeśli będziemy przemierzać szlak w czerwcu, prawdopodobnie czeka nas przedzieranie się przez ponad metrowej wysokości pokrzywy. Ten z pozoru mało atrakcyjny szlak nie został wyznaczony bez powodu. Spaja bowiem trzy miejsca, w których do dziś zachowały się zabytkowe kościółki z I poł. 18. w. Długość szlaku 12,5 km, czas przejścia ok. 4 godz.

Szlak Topoľa – Ruský Potok – Uličské Krivé

Szlak Topoľa – Ruský Potok – Uličské Krivé na mapie Gór Bukowskich

Szlak rozpoczyna się we wsi Topola (słow. Topoľa), zaraz na jej początku, przy moście po prawej stronie. Zanim jednak wejdziemy na szlak, powinniśmy zajrzeć do wsi, gdzie w centrum, na niewysokim wzgórzu stoi pierwszy z trzech zabytkowych drewnianych kościółków, do których prowadzi nas szlak. W Topoli jest to świątynia greko-katolicka pod wezwaniem św. Michała Archanioła z 1700 r. W środku znajdują się m.in. cenne ikony z 18. w. Aby zwiedzić kościół wewnątrz, należy zadzwonić pod któryś ze znajdujących się przy drzwiach numerów telefonów i poprosić o otworzenie świątyni. Jeśli nie mówimy po słowacku, mówmy po polsku, ale wolno (nie głośno) i używajmy prostych słów. Na pewno zostaniemy zrozumiani. O kościółku powstał film dokumentalny „Vyrástli z dreva” (Wyrosły z drzewa) w reż. Vojtecha Andreánskyego, który miał swoją premierę w 1962 r. (o filmie wkrótce napiszę). Zaraz obok kościółka znajduje się cmentarz wojskowy z I wojny światowej. (o wsi i miejscach, które warto odwiedzić, także wkrótce napiszę).

Po zwiedzeniu kościółka wracamy na początek wsi do mostu, na którym skręcamy w prawo i idziemy początkowo starą drogą jezdną. Dosyć szybko schodzimy z drogi i skręcamy w prawo do lasu. Od teraz aż do kolejnej wsi cały czas będziemy szli przez las. Początkowo lekko pod górę aż do Kiczery (słow. Kičera, 768 m.), którą będziemy mijać z naszej lewej strony. Dalej już łagodnie w dół. Uwaga na znaki! W razie zagubienia drogi należy albo wrócić na to samo miejsce, albo kierować się na wschód.

Już za Kiczerą, kawałek przed kolejną wsią czeka nas przeprawa przez spore pole pokrzyw. Zwłaszcza w czerwcu może to być problemem, bo rośliny osiągają ponad metr wysokości i dosłownie rosną na całej szerokości szlaku. Pokrzywy znajdują się na leśnej łące, tam gdzie szlak skręca w prawo (uwaga na znaki! rosnąca tam roślinność zasłania oznakowanie). Najlepiej ten odcinek sforsować trzymając przed sobą kije i torując sobie w ten sposób drogę, ewentualnie możemy przed sobą trzymać plecak. Pokrzyw nie da się ominąć.

Po około dwóch godzinach drogi wyjdziemy na polanę, z której w dole zobaczymy wieś. To Ruski Potok (słow. Ruský Potok). Szlak poprowadzi nas do samego centrum wsi.

W Ruskim Potoku znajduje się drugi z trzech kościółków. Także stoi na wzgórzu i w centrum wsi. Ten jest najmniejszy. Został wybudowany w 1740 r., również pod wezwaniem św. Michała Archanioła. Pierwotnie był greko-katolicki, obecnie prawosławny. Wewnątrz możemy podziwiać ikonostas z 18. w., ołtarz i stare księgi liturgiczne. O możliwość zwiedzenia kościółka najlepiej zapytać kogoś ze znajdującego się obok murowanego kościoła. Wejście jest bezpłatne, ale możemy zostawić jakąś ofiarę. Utrzymanie takiego zabytkowego kościółka nie jest tanie. W pobliżu świątyni, przy wzgórzu znajdują się drewniane stoły z ławkami, przy których możemy odpocząć i coś zjeść (więcej o wsi Ruski Potok napiszę wkrótce).

Schodzimy ze świątynnego wzgórza i idziemy główną drogą wsi w dół. Mijamy drewniany domek Informacji Turystycznej, potem przystanek autobusowy a następnie (uwaga na znaki!) skręcamy w prawo na polną drogę, która prowadzi pod górę. Początkowo szlak idzie wzdłuż głównej drogi, po czym odbija w prawo, początkowo jeszcze przez łąkę, a następnie wchodzi do lasu i nie opuści tego lasu aż do następnej wsi.

Uwaga! Według moich informacji cały ten szlak jeszcze w 2019 r. miał być odnowiony. Jeśli tak, na pewno się nie zgubimy, bo znaczkarz, który maluje w tym rejonie szlaki, robi to mądrze i dokładnie. Problemy mogą jednak stwarzać ci, którzy wycinają w pobliżu drzewa,ponieważ nierzadko zdarza się, że wycinają drzewa z zaznaczonym szlakiem i w ten sposób razem z drzewem wynoszą też oznakowanie. Jeśli tak by się stało, oto dwie rady, jak się nie zgubić na szlaku. Gdy dojdziemy do dużej leśnej polany powstałej na skutek wycinki drzew (po ok. 10 – 15 minutach od wsi), nie kierujemy się pod górę, nie skręcamy w prawo, ale wchodzimy na wąską ścieżkę, która jest mniej więcej na przeciwko dróżki, którą przyszliśmy. Druga ważna uwaga jest taka, że szlak poprowadzony jest leśnymi wąskimi ścieżkami i nie prowadzi przez szerokie drogi dla pojazdów. Jeśli więc staniemy na rozdrożu, wybieramy tę węższą drogę i szukamy na niej zaznaczonego szlaku.

Przechodzimy wzdłuż kolejnego wzgórza, na którym wycięto drzewa, a następnie wchodzimy na szeroką drogą leśną. Jeżdżą po niej samochody wywożące drewno i nawet po kilku dniach po opadach zalega tam mnóstwo błota. Na koniec wychodzimy na polną drogę i dochodzimy do wsi Ulickie Krywe (słow. Uličské Krivé). Szlak poprowadzi nas do centrum wsi.

W centrum, po lewej stronie naszego szlaku znajduje się trzeci z zabytkowych kościółków. To greko-katolicka świątynia z 1718 r., również pod wezwaniem św. Michała Archanioła. Wewnątrz możemy podziwiać ikonostas z 18. wieku i ikonę Chrystusa z 16. w. Aby zwiedzić kościółek w środku, należy zadzwonić pod nr telefonu, znajdujący się obok drzwi (więcej o wsi Ulickie Krywe napiszę wkrótce). Tu szlak niebieski kończy się.

Ze wsi Ulickie Krywe możemy dojechać autobusem do Nowej Siedlicy lub w drugą stronę do Ulicza i dalej do Sniny. Autobus jedzie przez skrzyżowanie z Topolą, od skrzyżowania idzie się ok. 5 – 10 minut pieszo do wsi – to informacja dla tych, którzy przyjadą do Topli samochodem.

Możliwości dalszych wycieczek:

Uličské Krivé – Rezerwat Przyrody Rožok

Ze wsi Ulickie Krywe możemy zrobić sobie ok. 2 godz. wycieczkę do jednego z najcenniejszych przyrodniczo rezerwatów przyrody Gór Bukowskich. Rezerwat Rożok (słow. Rožok) ciągnie się od wsi Ulickie Krywe po granice z Ukrainą, dla turystów dostępny jest jednak tylko jego fragment. Szlak prowadzący przez rezerwat (oznaczony białym kwadratem z zielonym pasem po przekątnej) pod koniec łączy się z czerwonym szlakiem Krzemieniec (słow. Kremenec) – Ubla (słow. Ubľa), wychodzącym już poza granice Gór Bukowskich. Szlak do rezerwatu Rożok opiszę wkrótce.

Uličské Krivé – Wojenna Linia Arpadów – Ulič

Opisywany szlak niebieski we wsi Ulickie Krywe łączy się z czerwonym szlakiem Krzemieniec (słow. Kremenec) – Ubla (słow. Ubľa). Możemy przejść fragment tego szlaku ze wsi Ulickie Krywe do wsi Ulicz (słow. Ulič). Prowadzi on okolicznymi wzgórzami, przez lasy i łąki, z dala od cywilizacji. Sporą atrakcją na trasie są powstałe w czasie II wojny światowej wojenne bunkry, stanowiące część węgierskiej Linii Arpadów. Ze szlaku schodzi się po przejściu odcinka z mostem i dalszymi wojennymi umocnieniami. Gdy szlak wychodzi z lasu i wchodzi na starą asfaltową drogę, skręca w lewo i prowadzi dalej na południe. My jednak skręcamy w prawo i cały czas wzdłuż drogi asfaltowej, która wkrótce skręca w lewo, dochodzimy do Ubli. Stąd dalej możemy podróżować autobusem. Opis czerwonego szlaku Krzemeniec – Ubla pojawi się wkrótce.

Uličské Krivé – Zboj – Nová Sedlica

Jest to fragment czerwonego szlaku Krzemieniec (słow. Kremenec) – Ubla (słow. Ubľa), najmniej atrakcyjny odcinek, ponieważ w dużej części prowadzi asfaltową drogą. Na tym odcinku znajduje się zaznaczony 49. równoleżnik, który może być dla niektórych atrakcją. Opis czerwonego szlaku Krzemieniec – Ubla pojawi się wkrótce.

Topoľa – Runina

Jeśli przejdziemy szlak w odwrotnym kierunku, z Topoli warto dojść do wsi Runina, skąd możemy zrobić kilka bardzo atrakcyjnych wycieczek. Opisy  szlaków prowadzących z Runiny: szlak zielony Runina – Ruské sedlo i szlak zielony Runina – Przełęcz pod Dziurkowcem. Niestety, z Topoli do Runiny możemy dojść tylko drogą asfaltową, która cały czas prowadzi lekko pod górę i ma długość ok. 7 km. Jeśli będziemy mieli szczęście, złapiemy autobus jadący do Runiny. Możemy też, gdy jesteśmy sami albo z jednym towarzyszem, próbować łapać stopa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *