Ścieżka edukacyjna: Do kamienia Merganca

Drzwi do Połonin, rzeźby przedstawiające postacie związane z Górami Bukowskimi, legendy, zakątek dla przyrodników, nauka rozpoznawania tropów zwierząt, malowniczy staw i piękne widoki – to atrakcje, które czekają nas na ścieżce edukacyjnej Do kamienia Merganca. Warto się nią przejść.

(Zielony kolor: ścieżka edukacyjna „Do kamienia Merganca”)

(Zielony kolor: ścieżka edukacyjna na mapie Gór Bukowskich)

Školský náučný chodník k Mergencovmu kameňu, czyli Szkolna ścieżka edukacyjna Do kamienia Merganca znajduje się we wsi Ulič i ma długość zaledwie 2,5 km (w jedną stronę, powrót tą samą drogą). Zaczyna się w centrum wsi, na obrzeżach dawnego parku, następnie prowadzi obok miejscowego stawu, przechodzi przez miejsce edukacyjne zlokalizowane na rozległej łące, po czym polami wiedzie nas do lasu, by dalej przez tenże las doprowadzić nas do pomnika Rudolfa Merganca, usytuowanego pod szczytem Veľká Ostrá (Wielka Ostra, 518 m.).

Ścieżka jest oznaczona białym kwadratem z zielonym pasem po przekątnej. Jest łatwa, tylko sama końcówka prowadzi mocniej pod górę. Jest bardzo dobrze oznaczona, do tego cały czas prowadzi mniej więcej prosto, nie sposób więc się zgubić. Na jej trasie znajduje się 8 paneli edukacyjnych, informacje są podane w językach: słowackim, polskim i angielskim. Znajdują się na nich wiadomości dotyczące świata roślin i zwierząt, ochrony przyrody i marmaroskich diamentów, czyli kryształów górskich,które występują na terenie Gór Bukowskich i które, przy odrobinie szczęścia, można znaleźć.

Atrakcje i ciekawe miejsca na ścieżce edukacyjnej:

1. Dawny park – znajduje się zaraz na początku ścieżki. Wzdłuż prowadzącej nas drogi stoją rzeźby, przedstawiające ważne postacie związane z Górami Bukowskimi, m.in. Dziewczynę z kaczymi nogami (tu związana z nią legenda) i zbójnika Fedora Hlavatego (Głowatego, więcej o nim wkrótce). Rzeźby w drewnie wykonał miejscowy artysta, Miroslav Galo. To ciekawy twórca i myślę, że ciekawy człowiek. Z tego co wiem, rzeźbi tylko w drewnie i lubi tworzyć prace bardziej monumentalne. Oprócz rzeźbienia, lata też na motolotni i robi zdjęcia Gór Bukowskich z lotu ptaka.

2. Staw – znajduje się tuż za parkiem. Bardzo malownicze miejsce. Wokół stawu znajdują się ławeczki. Z tego co wiem, kąpiel jest zabroniona.

3. Miejsce edukacyjne – bardzo fajne miejsce. Od stawu oddziela je droga jezdna, przez którą przeprowadza nas szlak.  Tu znajduje się uroczy drewniany mostek, na którym można zrobić sobie romantyczne zdjęcie. Tuż obok stoją słynne Drzwi do Połonin – niebieskie drzwi, przez które symbolicznie możemy przejść do świata Gór Bukowskich. Za tymi drzwiami znajdują się panele informacyjne, przedstawiające historię i kulturę mieszkających tu Rusinów. Niestety, teksty tylko w jęz. słowackim, ale warto choćby obejrzeć ciekawe zdjęcia, wśród nich te archiwalne. Obok znajduje się miejsce, gdzie możemy nauczyć się rozpoznawać tropy zwierząt. Stoją tu także kolejne rzeźby Miroslava Galo.

4. Ścieżka – prowadzi przez las, który parę razy rzednie i oferuje nam wspaniałe widoki. Może góry w rejonie wsi Ulič nie imponują wysokością, za to na pewno należą do bardzo uroczych. Tym bardziej, że wiele z nich dosłownie wyrasta z płaskiego podłoża.

5. Pomnika Rudolfa Merganca – znajduje się na końcu ścieżki. To kamienny monolit, który stanął tu już w okresie międzywojennym. Przy pomniku stoją ławeczki, na których można odpocząć.

Rudolf Merganc był leśniczym, pochodzącym ze wsi Ulič. Dbał o tutejsze lasy, będące wtedy własnością hrabiego Thielle Wincklera. Właściwie nic więcej o nim nie wiadomo. 4 grudnia 1922 r. o godz. wpół do siódmej nakrył w lesie kłusowników – dwóch braci. Ci, gdy go zobaczyli, rzucili się do ucieczki. Gajowy, by postraszyć uciekinierów, wystrzelił z dubeltówki w powietrze. Jeden z braci w tym momencie potknął się i przewrócił. Drugi, myśląc, że gajowy postrzelił jednego z nich, oddał strzał w stronę leśniczego i tym jednym strzałem go zabił. Późniejsze dochodzenie trwało długo, ale nigdy nie udało się znaleźć braci i postawić ich pod sąd.

Pomnik, za zgodą hrabiego Thielle Wincklera, postawili przełożeni gajowego. Napis na pomniku jest w jęz. czeskim, co może sugerować, że w imieniu hrabiego lasami zarządzali Czesi.

To nie jedyne atrakcje i miejsca warte obejrzenia we wsi Ulič. O wsi więcej na blogu wkrótce.

Źródła:

Mgr. Ján Bocan i Ing. Ján Čabin Večne im spievajú lesy (Retrospektiva.eu 13.01.2019)

Školský náučný chodník k Mergencovmu kameňu (obeculic.sk)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *