Szlak pieszy czerwony: Nová Sedlica – Kremenec (1221 m.)

(Kremenec)

Bardzo atrakcyjny przyrodniczo szlak, prowadzący przez Rezerwat Przyrody Stužica, który został zapisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Szlak, choć atrakcyjny, oferuje ograniczone widoki tylko w pierwszej części trasy. Trasa początkowo prowadzi przez starą asfaltkę i las gospodarczy. Dopiero po przejściu około połowy odcinka wchodzimy do rezerwatu Stužica. Długość szlaku ok. 9,5 km, suma przewyższeń ok.1000 m., czas przejścia od 3,5 do 4 godzin.

(Na czerwono – szlak Nová Sedlica – Kremenec)

Jest to pierwszy szlak turystyczny, wyznaczony w Górach Bukowskich. A właściwie fragment tego pierwszego szlaku. W 1971 r. Miroslav Poliščuk – propagator ochrony tutejszej przyrody (więcej o nim TU), chcąc udostępnić tutejszy teren turystom, wyznaczył szlak turystyczny na trasie Nová Sedlica – Kremenec – Jarabá skala – Nová Sedlica. Do dziś pierwsza część tego szlaku, na odcinku Nová Sedlica – Kremenec, to najbardziej uczęszczana trasa turystyczna w Górach Bukowskich. Szlak cieszy się ogromną popularnością nie tylko dlatego, że prowadzi przez rezerwat Stužica, ale także dlatego, że prowadzi do najbardziej wysuniętego na wschód punktu na Słowacji. Jednocześnie jest to tzw. trójstyk granic polskiej, słowackiej i ukraińskiej, o czym przypomina stojący na szczycie obelisk (o obelisku wkrótce więcej na blogu).

Opis szlaku:

(Pomnik Dziadka Beskyda)

Zaczynamy na końcowym przystanku autobusowym, koło rzeźby Dziadka Beskyda. Kierujemy się asfaltową drogą w kierunku południowym tak, jak pokazuje oznaczenie szlaku. Szybko dochodzimy do placówki Parku Narodowego Poloniny (po lewej stronie, przy placówce zaczyna się ścieżka edukacyjna „Park tmavej oblohy” – więcej o tej ścieżce wkrótce na blogu). Po chwili mijamy ostatnie zabudowania wsi i teraz idziemy starą asfaltką, prowadzącą przez las.

Po przejściu ok. 1,5 km od punktu startowego dochodzimy do małej łąki (uwaga! tu szlak słabo oznaczony), skręcamy z asfaltowej drogi na leśną ścieżkę w prawo i tą ścieżką wchodzimy do lasu. Teraz rozjeżdżoną przez traktory drogą pniemy się mocno w górę (uwaga! po deszczu droga bardzo błotnista i śliska). Po przejściu kilkuset metrów wychodzimy z lasu znowu na asfaltkę, przechodzimy przez nią przez placyk, przy którym stoi mały stary budynek leśny i znowu wchodzimy do lasu i znowu idziemy rozjechaną przez traktory leśną drogą pod górę.

(Szlak Nová Sedlica – Kremenec na mapie Gór Bukowskich)

Po jakimś czasie rozjechana leśna droga przechodzi w leśną ścieżkę, a następnie w ubitą i szeroką drogę leśną. Teraz już idziemy wygodną drogą o bardzo łagodnym nachyleniu. Po jakimś czasie po lewej stronie las się przerzedza i ukazują się nam ograniczone widoki na południową i zachodnią część Gór Bukowskich.

Po przejściu ok. 4 km od punktu startu docieramy do Przełęczy pod Ciemnym Wierchem (słow. Sedlo pod Temným vŕškom), która jest jednocześnie „bramą wstępną” do rezerwatu Stužica. Znajduje się tu tablica informacyjna i ławka, na której możemy usiąść i odpocząć.

(Stużicka przyroda)

Następnie wchodzimy na teren rezerwatu i zaczynamy zakosami schodzić w dół. Po niecałym kilometrze od przełęczy wychodzimy na dość szeroki płaski chodnik. Łatwo zauważyć, że to fragment starego nasypu kolejowego. Tędy bowiem prowadziła trasa kolejki wąskotorowej, służącej do wywozu drewna (więcej o kolejkach wąskotorowych na terenie Gór Bukowskich wkrótce na blogu). Uważniejsi turyści zauważą fragmenty przepustów po dawnej kolejce.

(Fragment trasy dawnej kolejki wąskotorowej)

Po kilkuset metrach opuszczamy trasę dawnej kolejki , przechodzimy przez drewniany mostek i teraz już przez cały czas będziemy mozolnie pięli się w górę. Trudy wędrówki wynagrodzi nam jednak piękna przyroda rezerwatu Stužica (więcej o rezerwacie TU). Odcinek ten ma ponad 3 km, miejscami jest kręty i należy zwrócić uwagę na oznakowanie, zwłaszcza na początkowym odcinku, ponieważ dwa lata temu wichura powaliła parę drzew, które zatarasowały właściwy chodnik.

Początkowo będziemy szli mniej więcej wzdłuż potoku (tu szczególnie uwaga na znaki), następnie przechodzimy przez potok, skręcamy w prawo i teraz już wąską, ale dobrze wydeptaną ścieżką leśną dochodzimy pod granicę słowacko-ukraińską.

(Ostatnie metry na szczyt, widok ze szczytu)

Wychodzimy z gęstego szlaku na szeroką leśną i zarośniętą drogę (tak jak pokazuje bardzo dobrze widoczna czerwona strzałka) i teraz ostro pod górę już tylko kawałeczek na szczyt.

Parę uwag:

Szlak można przejść także przy pokrywie śnieżnej, ale pod warunkiem, że jest wydeptana ścieżka. W przeciwnym razie, ze względu na krętość drogi, ryzykujemy pobłądzenie. Głośna była sprawa dwa lata temu sprawa dwóch braci z Polski, którzy w warunkach zimowych chcieli zejść z Krzemieńca do Novej Sedlicy. Niestety, zgubili szlak, zastała ich noc i utknęli naz trasie, nie wiedząc, w którą stronę iść. Zaniepokojeni rodzice zaalarmowali ratowników, którzy znaleźli chłopców w okolicach Przełęczy pod Ciemnym Wierchem.

Po tym, jak dojdziemy do granicy, warto się trzymać słowackiej strony. Znany jest przypadek czeskich turystów, którzy idąc tym właśnie szlakiem niechcący przeszli na ukraińską stronę. Kosztowało ich to mandat w wysokości, po przeliczeniu na naszą walutę, ok. 2 tys. zł.

Możliwość dalszych wycieczek:

Kremenec – Čierťaži i dalej

Z Krzemieńca możemy udać się dalej polsko-słowackim granicznym szlakiem do Czerteża (słow. Čierťaž, opis szlaku TU) i stąd zejść zielonym szlakiem do Novej Sedlicy lub dalej na Jarabą Skałę i zejść żółtym szlakiem też do Novej Sedlicy (opis szlaku TU).

Sedlo pod Tichým vŕškom – Príkry – Nová Sedlica

Z Przełęczy możemy wejść na Príkry, a następnie zejść zielonym szlakiem do Novej Sedlicy (opis szlaku na samym dole TU).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *